verbthird conjugation
circumcingō
circumcingō (present infinitive circumcingere, perfect active circumcīnxī, supine circumcīnctum)
Classical[kɪr.kʊŋˈkɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kun̠ʲˈt͡ʃiŋ.ɡo]
Meaning
- to surround, enclose, encircle
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcingō | circumcingēbam | circumcingam | circumcīnxī | circumcīnxeram | circumcīnxerō |
| 2nd sg. | circumcingis | circumcingēbās | circumcingēs | circumcīnxistī | circumcīnxerās | circumcīnxeris |
| 3rd sg. | circumcingit | circumcingēbat | circumcinget | circumcīnxit | circumcīnxerat | circumcīnxerit |
| 1st pl. | circumcingimus | circumcingēbāmus | circumcingēmus | circumcīnximus | circumcīnxerāmus | circumcīnxerimus |
| 2nd pl. | circumcingitis | circumcingēbātis | circumcingētis | circumcīnxistis | circumcīnxerātis | circumcīnxeritis |
| 3rd pl. | circumcingunt | circumcingēbant | circumcingent | circumcīnxērunt circumcīnxēre | circumcīnxerant | circumcīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcingam | circumcingerem | circumcīnxerim | circumcīnxissem |
| 2nd sg. | circumcingās | circumcingerēs | circumcīnxerīs | circumcīnxissēs |
| 3rd sg. | circumcingat | circumcingeret | circumcīnxerit | circumcīnxisset |
| 1st pl. | circumcingāmus | circumcingerēmus | circumcīnxerīmus | circumcīnxissēmus |
| 2nd pl. | circumcingātis | circumcingerētis | circumcīnxerītis | circumcīnxissētis |
| 3rd pl. | circumcingant | circumcingerent | circumcīnxerint | circumcīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcingor | circumcingēbar | circumcingar |
| 2nd sg. | circumcingeris circumcingere | circumcingēbāris circumcingēbāre | circumcingēris circumcingēre |
| 3rd sg. | circumcingitur | circumcingēbātur | circumcingētur |
| 1st pl. | circumcingimur | circumcingēbāmur | circumcingēmur |
| 2nd pl. | circumcingiminī | circumcingēbāminī | circumcingēminī |
| 3rd pl. | circumcinguntur | circumcingēbantur | circumcingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumcingar | circumcingerer |
| 2nd sg. | circumcingāris circumcingāre | circumcingerēris circumcingerēre |
| 3rd sg. | circumcingātur | circumcingerētur |
| 1st pl. | circumcingāmur | circumcingerēmur |
| 2nd pl. | circumcingāminī | circumcingerēminī |
| 3rd pl. | circumcingantur | circumcingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumcinge | circumcingere |
| pres. 2nd pl. | circumcingite | circumcingiminī |
| fut. 2nd sg. | circumcingitō | circumcingitor |
| fut. 3rd sg. | circumcingitō | circumcingitor |
| fut. 2nd pl. | circumcingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumcinguntō | circumcinguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumcingere | circumcingī |
| perfect infinitive | circumcīnxisse | circumcīnctum esse |
| future infinitive | circumcīnctūrum esse | circumcīnctum īrī |
| present participle | circumcingēns | — |
| perfect participle | — | circumcīnctus circumcīncta, circumcīnctā, circumcīnctae, circumcīnctam, circumcīnctārum, circumcīnctās, circumcīncte, circumcīnctī, circumcīnctīs, circumcīnctō, circumcīnctōrum, circumcīnctōs |
| future participle | circumcīnctūrus circumcīnctūra, circumcīnctūrā, circumcīnctūrae, circumcīnctūram, circumcīnctūrārum, circumcīnctūrās, circumcīnctūre, circumcīnctūrī, circumcīnctūrīs, circumcīnctūrō, circumcīnctūrōrum, circumcīnctūrōs, circumcīnctūrum | circumcingendus circumcingundus, circumcingenda, circumcingendā, circumcingendae, circumcingendam, circumcingendārum, circumcingendās, circumcingende, circumcingendīs, circumcingendōrum, circumcingendōs |
gerundcircumcingendī, circumcingendō, circumcingendumsupinecircumcīnctum, circumcīnctū
circum-cingo, ĕre, v. a.,
I. to enclose around, surround:
quā Mons Apenninus regiones Italiae Etruriaeque circumcingit, Vitr. 2, 6, 5: eum zonā gloriae, Vulg. Ecclus. 45, 9: PORTICVS, Inscr. Orell. 4043.—In part. pres., Cels. 7, 15: telis circumcingentibus, Sil. 10, 2.Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin cingō Latin circumcingō From circum- + cingō.
Descendants
- Italiancirconcingere