LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumcingō

circumcingō (present infinitive circumcingere, perfect active circumcīnxī, supine circumcīnctum)
Classical[kɪr.kʊŋˈkɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kun̠ʲˈt͡ʃiŋ.ɡo]

Meaning

  1. to surround, enclose, encircle

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumcingōcircumcingēbamcircumcingamcircumcīnxīcircumcīnxeramcircumcīnxerō
2nd sg.circumcingiscircumcingēbāscircumcingēscircumcīnxistīcircumcīnxerāscircumcīnxeris
3rd sg.circumcingitcircumcingēbatcircumcingetcircumcīnxitcircumcīnxeratcircumcīnxerit
1st pl.circumcingimuscircumcingēbāmuscircumcingēmuscircumcīnximuscircumcīnxerāmuscircumcīnxerimus
2nd pl.circumcingitiscircumcingēbātiscircumcingētiscircumcīnxistiscircumcīnxerātiscircumcīnxeritis
3rd pl.circumcinguntcircumcingēbantcircumcingentcircumcīnxērunt
circumcīnxēre
circumcīnxerantcircumcīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumcingamcircumcingeremcircumcīnxerimcircumcīnxissem
2nd sg.circumcingāscircumcingerēscircumcīnxerīscircumcīnxissēs
3rd sg.circumcingatcircumcingeretcircumcīnxeritcircumcīnxisset
1st pl.circumcingāmuscircumcingerēmuscircumcīnxerīmuscircumcīnxissēmus
2nd pl.circumcingātiscircumcingerētiscircumcīnxerītiscircumcīnxissētis
3rd pl.circumcingantcircumcingerentcircumcīnxerintcircumcīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumcingorcircumcingēbarcircumcingar
2nd sg.circumcingeris
circumcingere
circumcingēbāris
circumcingēbāre
circumcingēris
circumcingēre
3rd sg.circumcingiturcircumcingēbāturcircumcingētur
1st pl.circumcingimurcircumcingēbāmurcircumcingēmur
2nd pl.circumcingiminīcircumcingēbāminīcircumcingēminī
3rd pl.circumcingunturcircumcingēbanturcircumcingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumcingarcircumcingerer
2nd sg.circumcingāris
circumcingāre
circumcingerēris
circumcingerēre
3rd sg.circumcingāturcircumcingerētur
1st pl.circumcingāmurcircumcingerēmur
2nd pl.circumcingāminīcircumcingerēminī
3rd pl.circumcinganturcircumcingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumcingecircumcingere
pres. 2nd pl.circumcingitecircumcingiminī
fut. 2nd sg.circumcingitōcircumcingitor
fut. 3rd sg.circumcingitōcircumcingitor
fut. 2nd pl.circumcingitōte—
fut. 3rd pl.circumcinguntōcircumcinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumcingerecircumcingī
perfect infinitivecircumcīnxissecircumcīnctum esse
future infinitivecircumcīnctūrum essecircumcīnctum īrī
present participlecircumcingēns—
perfect participle—circumcīnctus
circumcīncta, circumcīnctā, circumcīnctae, circumcīnctam, circumcīnctārum, circumcīnctās, circumcīncte, circumcīnctī, circumcīnctīs, circumcīnctō, circumcīnctōrum, circumcīnctōs
future participlecircumcīnctūrus
circumcīnctūra, circumcīnctūrā, circumcīnctūrae, circumcīnctūram, circumcīnctūrārum, circumcīnctūrās, circumcīnctūre, circumcīnctūrī, circumcīnctūrīs, circumcīnctūrō, circumcīnctūrōrum, circumcīnctūrōs, circumcīnctūrum
circumcingendus
circumcingundus, circumcingenda, circumcingendā, circumcingendae, circumcingendam, circumcingendārum, circumcingendās, circumcingende, circumcingendīs, circumcingendōrum, circumcingendōs
gerundcircumcingendī, circumcingendō, circumcingendumsupinecircumcīnctum, circumcīnctū

circum-cingo, ĕre, v. a.,
I. to enclose around, surround: quā Mons Apenninus regiones Italiae Etruriaeque circumcingit, Vitr. 2, 6, 5: eum zonā gloriae, Vulg. Ecclus. 45, 9: PORTICVS, Inscr. Orell. 4043.—In part. pres., Cels. 7, 15: telis circumcingentibus, Sil. 10, 2.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin cingō Latin circumcingō From circum- + cingō.

Descendants
  • Italiancirconcingere

Quick answers

What does circumcingō mean in Latin?
circumcingō, a verb, means “to surround, enclose, encircle”.
What are the principal parts of circumcingō?
circumcingō, circumcingere, circumcīnxī, circumcīnctum (third conjugation).
How do you pronounce circumcingō?
In classical Latin, [kɪr.kʊŋˈkɪŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kun̠ʲˈt͡ʃiŋ.ɡo].