LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

circuitus

circuitus m (genitive circuitūs)
Classical[kɪrˈku.ɪ.tʊs]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkuː.i.tus]

Meaning

  1. masculinepatrol
  2. masculinecircuit
  3. masculinerevolution (going around)
  4. masculinecycle, period
  5. masculinecircumlocution

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecircuituscircuitūs
genitivecircuitūscircuituum
circumituum
dativecircuituī
circumituī
circuitibus
circumitibus
accusativecircuitum
circumitum
circuitūs
ablativecircuitū
circumitū
circuitibus
circumitibus
vocativecircuituscircuitūs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ambitus, circuitus, comprehensio, continuatio (verborum, orationis), also simply periodus
the period.

circŭĭtus, a, um, Part., from circumeo.
circŭĭtus (circŭmĭtus, Cic. N. D. 1, 12, 29; 2, 62, 155; 2, 19, 49; id. Rep. 1, 29, 45; Quint. 1, 10, 42 al.; cf. circumeo, and v. Neue, Formenl. 2, p. 737), ūs, m. circumeo (class. in prose and poetry).
I. A going round, a circling, revolving, a revolution: solis, Cic. N. D. 2, 19, 49; cf. Plin. 2, 23, 21, § 86; Cic. Rep. 6, 12, 12: nox et dies unum circumitum orbis efflcit, id. Univ. 9 prope med.: Asiae Syriaeque circuitu Aegyptum petit, Suet. Aug. 17: mundi, Plin. 2, 5, 4, § 11.—
B. In medic. lang., the periodical return of a disease, Cels. 3, 5; Ser. Samm. 95.—Far more freq.,
II. Meton.
A. (Abstr. pro concr.). A circuit, compass, a way around: plurimum refert, cujus sit formae ille circuitus, Quint. 1, 10, 40; cf. id. 1, 10, 42; 1, 5, 26; Augur. ap. Gell. 13, 14, 1: collis, quem propter magnitudinem circuitus opere circumplecti non poterant, Caes. B. G. 7, 83: illi operibus vincebant, quod interiore spatio minorem circuitum habebant, id. B. C. 3, 44: XV milia passuum circuitu amplexus, id. ib.; so id B G. 1, 41; Plin. 4, 12, 19, § 54: brevi per mon tes circuitu praemissis, qui munirent viam, Liv. 34, 28, 2; 4, 27, 8; Curt. 3, 11, 19: qualis esset natura montis et qualis in circuitu ascensus, Caes. B. G. 1, 21; 2, 29; 2, 30: longo circuitu petere regiones, id. ib. 7, 45; Verg. A. 11, 767: saevaque circuitu curvantem bracchia longo, Ov M. 2, 82: circumitus Siciliae quid tibi novi ostenderit, Sen. Ep. 79, 1.—
B. = ambitus, an open space left around a building, Varr. L. L. 5, § 22; cf. Paul. ex Fest. p 5, 4 Müll.; Inscr Marin. Fratr. Arval. p. 369.—
III. Trop
A. In rhet., a period: in toto circuitu illo orationis, quem Graeci περιοδον, nos tum ambitum, tum circuitum, tum comprehensionem, aut continuationem aut circumscriptionem dicimus, Cic. Or. 61, 204; cf. Quint 9, 4, 124: modo ne circuitus ipse verborum sit aut brevior quam aures exspectent, aut longior, etc., Cic. de Or 3, 49, 191; 3, 51, 198; id. Or. 23, 78; Quint. 8, 6, 59; 11, 1, 6. —In plur.: oratio longiores habet saepe circuitus, Quint. 9, 4, 60.—
B. In the postAug. per., a circumlocution, periphrasis, a roundabout way in speech or action; an indirect procedure.
1. Of speech, ea, quae proprie signari poterant, circuitu coeperint enuntiare, Quint. 12, 10, 16; 12, 10, 41; 5, 7, 16; 10, 1, 12: loqui per circuitus, Mart. 11, 15, 8.—
2. Of action: cur circuitu petis gloriam, quae ad manum posita est? Curt. 9, 3, 14: negavi circuitu agendum, sed plane jure civili dimicandum, Petr 13 fin.

Origins

From circumeō + -tus (forming action nouns).

Borrowed
  • Catalancircuit
  • Frenchcircuit
  • Italiancircuito
  • Portuguesecircuito
  • Spanishcircuito
  • Friuliancircuit
  • Galiciancircuito
  • Piedmontesesircuit
Inherited
  • Old Italiancircovito
  • Old Italiancercovito

Quick answers

What does circuitus mean in Latin?
circuitus, a noun, means “patrol; circuit; revolution (going around)”.
What is the genitive of circuitus?
The genitive singular is circuitūs. circuitus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce circuitus?
In classical Latin, [kɪrˈku.ɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkuː.i.tus].