noun · neutersecond declension
chrōmium
chrōmium n (genitive chrōmiī)
Classical[ˈkʰroː.mi.ũː]Ecclesiastical[ˈkrɔː.mi.um]
Meaning
- chromium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | chrōmium | chrōmia |
| genitive | chrōmiī | chrōmiōrum |
| dative | chrōmiō | chrōmiīs |
| accusative | chrōmium | chrōmia |
| ablative | chrōmiō | chrōmiīs |
| vocative | chrōmium | chrōmia |
Origins
- Proto-Hellenic*kʰrṓwmə
- Latinchrōmium
Ancient Greek χρῶμα (khrôma)bor. French chrome Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin chrōmium From French chrome + Latin -ium.
Descendants
- Englishchromium
- Portuguesecrómio
- Portuguesecrômio
- Burmeseခရိုမီယမ်
- Chinese鉻
- Chinese铬
- Cornishcromyum
- Greekχρώμιο
- Hindiक्रोमियम
- Irishcróimiam