noun · neuterthird declension
chrīstogramma
chrīstogramma n (genitive chrīstogrammatis)
Classical[kʰrɪs.tɔˈɡram.ma]Ecclesiastical[kris.toˈɡram.ma]
Meaning
- New LatinChristogram
Imperator paludatus stans, d. labarum, cui inscriptum Christogramma, s. sceptrum; adstante et imperatorem coronante Victoria.
1839, Museum Münterianum. pars III. Numos Byzantiorum aliorumque et antiquitates varii generis continens (auction catalogue), page 18:Cernuntur tantum nonnullae litterae et christogrammata graphio scripta in parietibus, sed numquam uidentur antiqua, immo uero saec. XIX et XX.
1992, Inscriptiones Christianae vrbis Romae septimo saecvlo antiqviores: Nova series, volume 10, page 161:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | christogramma | christogrammata |
| genitive | christogrammatis | christogrammatum |
| dative | christogrammatī | christogrammatibus |
| accusative | christogramma | christogrammata |
| ablative | christogrammate | christogrammatibus |
| vocative | christogramma | christogrammata |
Origins
From Chrīstus + -o- + gramma. Nonce-usage in 19th-century German numismatics, used in parallel with German Christogramm for Latin monogramma Christi, from the later 20th century more frequently used in Latin-language literature on art history and epigraphy.