adjectivefirst/second-declension adjective
charōnēus
charōnēus (feminine charōnēa, neuter charōnēum)
Classical[kʰa.roːˈneː.ʊs]Ecclesiastical[ka.roˈnɛː.us]
Meaning
- adjectiveCharonic; Charonian (of or pertaining to Charon or the underworld in Greek mythology)
spiracula vocant, alii charonea, scrobes mortiferum spiritum exhalantes
They are typically called vents, although others call them Charon’s ditches for their death-bringing vapors77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 2.92
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | charōnēus | charōnēa | charōnēum |
| genitive | charōnēī | charōnēae | charōnēī |
| dative | charōnēō | charōnēae | charōnēō |
| accusative | charōnēum | charōnēam | charōnēum |
| ablative | charōnēō | charōnēā | charōnēō |
| vocative | charōnēe | charōnēa | charōnēum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | charōnēī | charōnēae | charōnēa |
| genitive | charōnēōrum | charōnēārum | charōnēōrum |
| dative | charōnēīs | charōnēīs | charōnēīs |
| accusative | charōnēōs | charōnēās | charōnēa |
| ablative | charōnēīs | charōnēīs | charōnēīs |
| vocative | charōnēī | charōnēae | charōnēa |
Origins
From Ancient Greek Χᾰρώνειος (Khărṓneios); equivalent to Charōn + -ēus.