proper noun · masculinesecond declension
Charinī
Charinī m pl (genitive Charinōrum)
Classical[ˈkʰa.rɪ.niː]Ecclesiastical[ˈkaː.ri.ni]
Meaning
- A German tribe mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Charinī |
| genitive | — | Charinōrum |
| dative | — | Charinīs |
| accusative | — | Charinōs |
| ablative | — | Charinīs |
| vocative | — | Charinī |