noun · masculinesecond declension
chānus
chānus m (genitive chānī)
Ecclesiastical[ˈkaː.nus]
Meaning
- Medieval LatinNew Latinkhan
[…] Turcorum Chanus […]
1761, Annales, page 297:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | chānus | chānī |
| genitive | chānī | chānōrum |
| dative | chānō | chānīs |
| accusative | chānum | chānōs |
| ablative | chānō | chānīs |
| vocative | chāne | chānī |
Origins
Descendants
- Frenchchanfrom Middle French chan