noun · masculinefourth declension
chānātus
chānātus m (genitive chānātūs)
Ecclesiastical[kaˈnaː.tus]
Meaning
- Medieval LatinNew Latinkhanate
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | chānātus | chānātūs |
| genitive | chānātūs | chānātuum |
| dative | chānātuī | chānātibus |
| accusative | chānātum | chānātūs |
| ablative | chānātū | chānātibus |
| vocative | chānātus | chānātūs |
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin chanatus From chānus + -ātus.
Descendants
- Frenchchanat