verbfirst conjugation
certiōrō
certiōrō (present infinitive certiōrāre, perfect active certiōrāvī, supine certiōrātum)
Classical[kɛr.tiˈoː.roː]Ecclesiastical[t͡ʃer.t͡siˈɔː.ro]
Meaning
- to inform
- to show
- to apprise
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | certiōrō | certiōrābam | certiōrābō | certiōrāvī | certiōrāveram | certiōrāverō |
| 2nd sg. | certiōrās | certiōrābās | certiōrābis | certiōrāvistī | certiōrāverās | certiōrāveris |
| 3rd sg. | certiōrat | certiōrābat | certiōrābit | certiōrāvit | certiōrāverat | certiōrāverit |
| 1st pl. | certiōrāmus | certiōrābāmus | certiōrābimus | certiōrāvimus | certiōrāverāmus | certiōrāverimus |
| 2nd pl. | certiōrātis | certiōrābātis | certiōrābitis | certiōrāvistis | certiōrāverātis | certiōrāveritis |
| 3rd pl. | certiōrant | certiōrābant | certiōrābunt | certiōrāvērunt certiōrāvēre | certiōrāverant | certiōrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | certiōrem | certiōrārem | certiōrāverim | certiōrāvissem |
| 2nd sg. | certiōrēs | certiōrārēs | certiōrāverīs | certiōrāvissēs |
| 3rd sg. | certiōret | certiōrāret | certiōrāverit | certiōrāvisset |
| 1st pl. | certiōrēmus | certiōrārēmus | certiōrāverīmus | certiōrāvissēmus |
| 2nd pl. | certiōrētis | certiōrārētis | certiōrāverītis | certiōrāvissētis |
| 3rd pl. | certiōrent | certiōrārent | certiōrāverint | certiōrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | certiōror | certiōrābar | certiōrābor |
| 2nd sg. | certiōrāris certiōrāre | certiōrābāris certiōrābāre | certiōrāberis certiōrābere |
| 3rd sg. | certiōrātur | certiōrābātur | certiōrābitur |
| 1st pl. | certiōrāmur | certiōrābāmur | certiōrābimur |
| 2nd pl. | certiōrāminī | certiōrābāminī | certiōrābiminī |
| 3rd pl. | certiōrantur | certiōrābantur | certiōrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | certiōrer | certiōrārer |
| 2nd sg. | certiōrēris certiōrēre | certiōrārēris certiōrārēre |
| 3rd sg. | certiōrētur | certiōrārētur |
| 1st pl. | certiōrēmur | certiōrārēmur |
| 2nd pl. | certiōrēminī | certiōrārēminī |
| 3rd pl. | certiōrentur | certiōrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | certiōrā | certiōrāre |
| pres. 2nd pl. | certiōrāte | certiōrāminī |
| fut. 2nd sg. | certiōrātō | certiōrātor |
| fut. 3rd sg. | certiōrātō | certiōrātor |
| fut. 2nd pl. | certiōrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | certiōrantō | certiōrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | certiōrāre | certiōrārī |
| perfect infinitive | certiōrāvisse | certiōrātum esse |
| future infinitive | certiōrātūrum esse | certiōrātum īrī |
| present participle | certiōrāns | — |
| perfect participle | — | certiōrātus |
| future participle | certiōrātūrus | certiōrandus |
gerundcertiōrandī, certiōrandō, certiōrandumsupinecertiōrātum, certiōrātū
certĭōro, āvi, ātum, 1, v. a. certior, = certiorem facere,
I. to inform, apprise, show (only in jurid. Lat., and most freq. used by Ulpian), Gai 2, 190; Dig. 13, 6, 5, § 8; 19, 1, 1 fin.:
certioratus, ib. 29, 4, 1, § 4; 43, 29, 3, § 6.Origins
A contraction of certiōrem facere ("to search", literally "to make more certain").
Descendants
- Englishcertiorari
- Spanishcerciorar