LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cernuō

cernuō (present infinitive cernuāre, perfect active cernuāvī, supine cernuātum)
Classical[ˈkɛr.nu.oː]Ecclesiastical[ˈt͡ʃɛr.nu.o]

Meaning

  1. to fall over, tumble

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cernuōcernuābamcernuābōcernuāvīcernuāveramcernuāverō
2nd sg.cernuāscernuābāscernuābiscernuāvistīcernuāverāscernuāveris
3rd sg.cernuatcernuābatcernuābitcernuāvitcernuāveratcernuāverit
1st pl.cernuāmuscernuābāmuscernuābimuscernuāvimuscernuāverāmuscernuāverimus
2nd pl.cernuātiscernuābātiscernuābitiscernuāvistiscernuāverātiscernuāveritis
3rd pl.cernuantcernuābantcernuābuntcernuāvērunt
cernuāvēre
cernuāverantcernuāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cernuemcernuāremcernuāverimcernuāvissem
2nd sg.cernuēscernuārēscernuāverīscernuāvissēs
3rd sg.cernuetcernuāretcernuāveritcernuāvisset
1st pl.cernuēmuscernuārēmuscernuāverīmuscernuāvissēmus
2nd pl.cernuētiscernuārētiscernuāverītiscernuāvissētis
3rd pl.cernuentcernuārentcernuāverintcernuāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cernuorcernuābarcernuābor
2nd sg.cernuāris
cernuāre
cernuābāris
cernuābāre
cernuāberis
cernuābere
3rd sg.cernuāturcernuābāturcernuābitur
1st pl.cernuāmurcernuābāmurcernuābimur
2nd pl.cernuāminīcernuābāminīcernuābiminī
3rd pl.cernuanturcernuābanturcernuābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cernuercernuārer
2nd sg.cernuēris
cernuēre
cernuārēris
cernuārēre
3rd sg.cernuēturcernuārētur
1st pl.cernuēmurcernuārēmur
2nd pl.cernuēminīcernuārēminī
3rd pl.cernuenturcernuārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cernuācernuāre
pres. 2nd pl.cernuātecernuāminī
fut. 2nd sg.cernuātōcernuātor
fut. 3rd sg.cernuātōcernuātor
fut. 2nd pl.cernuātōte—
fut. 3rd pl.cernuantōcernuantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecernuārecernuārī
perfect infinitivecernuāvissecernuātum esse
future infinitivecernuātūrum essecernuātum īrī
present participlecernuāns—
perfect participle—cernuātus
cernuāta, cernuātā, cernuātae, cernuātam, cernuātārum, cernuātās, cernuātī, cernuātōrum, cernuātōs
future participlecernuātūrus
cernuātūra, cernuātūrā, cernuātūrae, cernuātūram, cernuātūrārum, cernuātūrās, cernuātūre, cernuātūrī, cernuātūrīs, cernuātūrō, cernuātūrōrum, cernuātūrōs, cernuātūrum
cernuandus
cernuanda, cernuandā, cernuandae, cernuandam, cernuandārum, cernuandās, cernuande, cernuandīs, cernuandōrum, cernuandōs
gerundcernuandī, cernuandō, cernuandumsupinecernuātum, cernuātū

cernŭo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. cernuus,
I. to throw or fall head foremost (only ante- and post-class.), Varr. ap. Non. p. 21, 8; App. M. 1, 19, p. 111, 9; Front. Princ. Hist. 5.—In dep. form: tigres cernuantur, Sol. 17: equus de industriā cernuatus, id. 45.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cernuō From cernuus + -ō.

Quick answers

What does cernuō mean in Latin?
cernuō, a verb, means “to fall over, tumble”.
What are the principal parts of cernuō?
cernuō, cernuāre, cernuāvī, cernuātum (first conjugation).
How do you pronounce cernuō?
In classical Latin, [ˈkɛr.nu.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈt͡ʃɛr.nu.o].