noun · masculinesecond declension
cauliculus
cauliculus m (genitive cauliculī)
Classical[kau̯ˈlɪ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[kau̯ˈliː.ku.lus]
Meaning
- masculinesmall cabbage
- masculinestalk, stem
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cauliculus | cauliculī |
| genitive | cauliculī | cauliculōrum |
| dative | cauliculō | cauliculīs |
| accusative | cauliculum | cauliculōs |
| ablative | cauliculō | cauliculīs |
| vocative | caulicule | cauliculī |
caulĭcŭlus or cōlĭcŭlus, i, m. dim. caulis,
I. the small stalk or stem of a plant; form cauliculus, Cels. 2, 18; Plin. 23, 7, 63, § 119; Suet. Gram. 11; Scrib. Comp. 128; Veg. 2, 6, 2;
form coliculus, Cato, R. R. 158, 1; Varr. R. R. 1, 31, 4; 1, 42, 4; Col. 11, 2, 10; 12, 7, 1; 12, 56, 1.—II. In architecture, a stalk or stem as an ornament on the capitals of columns, Vitr. 4, 1, 12; 7, 5, 3.
Origins
Diminutive of caulis, from caulis + -culus.
Gallo-Romance
- Catalancolís
- Catalancolitx
Borrowings
- Englishcauliculus
- Englishcaulicle
Balkano-Romance
- Romaniancurechi
Italo-Romance
- Italiancolecchio
Elsewhere
- Spanishcollejafrom Vulgar Latin *caulicula
- Galiciancoellafrom Vulgar Latin *caulicula
- Galiciancovellafrom Vulgar Latin *caulicula