proper noun · femininethird declension
Castulō
Castulō f sg (genitive Castulōnis)
Classical[ˈkas.tʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkas.tu.lo]
Meaning
- An ancient city in Hispania Tarraconensis and chief city of the Oretani
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Castulō | — |
| genitive | Castulōnis | — |
| dative | Castulōnī | — |
| accusative | Castulōnem | — |
| ablative | Castulōne | — |
| vocative | Castulō | — |
| locative | Castulōnī Castulōne | — |
Castŭlo, ōnis, m. (Liv.), and f. (Sil.), = Καστούλων,
I. a town in Hispania Tarraconensis, near the borders of Baetica, now the village Cazlona, Liv. 24, 41, 7; 28, 19, 2 sq.; Sil. 3, 99; 3, 391; Plin. 3, 2, 3, § 17.—Hence,
2. Castŭlōnensis, e, adj., of Castulo: saltus, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 31, 1; Caes. B. C. 1, 38; Liv. 22, 20, 12; and as subst.: Castŭlōnenses, ium, m., the inhabitants of Castulo, Plin. 3, 3, 4, § 25.