adjectivefirst/second-declension adjective
Cartesiānus1
Cartesiānus (feminine Cartesiāna, neuter Cartesiānum)
Classical[kar.tɛ.siˈaː.nʊs]Ecclesiastical[kar.te.s̬iˈaː.nus]
Meaning
- New LatinadjectiveCartesian (of or pertaining to Descartes, or to his philosophy or mathematical methods)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cartesiānus | Cartesiāna | Cartesiānum |
| genitive | Cartesiānī | Cartesiānae | Cartesiānī |
| dative | Cartesiānō | Cartesiānae | Cartesiānō |
| accusative | Cartesiānum | Cartesiānam | Cartesiānum |
| ablative | Cartesiānō | Cartesiānā | Cartesiānō |
| vocative | Cartesiāne | Cartesiāna | Cartesiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cartesiānī | Cartesiānae | Cartesiāna |
| genitive | Cartesiānōrum | Cartesiānārum | Cartesiānōrum |
| dative | Cartesiānīs | Cartesiānīs | Cartesiānīs |
| accusative | Cartesiānōs | Cartesiānās | Cartesiāna |
| ablative | Cartesiānīs | Cartesiānīs | Cartesiānīs |
| vocative | Cartesiānī | Cartesiānae | Cartesiāna |
Origins
From Cartesius (“René Descartes”) + -ānus.
Descendants
- EnglishCartesian