LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

capulō1

capulō (present infinitive capulāre, perfect active capulāvī, supine capulātum)
Classical[ˈka.pʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkaː.pu.lo]

Meaning

  1. Medieval Latinto cut off, sever
  2. Medieval Latinto cut out
  3. Medieval Latinto fell (a tree)
  4. Medieval Latinto destroy

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.capulōcapulābamcapulābōcapulāvīcapulāveramcapulāverō
2nd sg.capulāscapulābāscapulābiscapulāvistīcapulāverāscapulāveris
3rd sg.capulatcapulābatcapulābitcapulāvitcapulāveratcapulāverit
1st pl.capulāmuscapulābāmuscapulābimuscapulāvimuscapulāverāmuscapulāverimus
2nd pl.capulātiscapulābātiscapulābitiscapulāvistiscapulāverātiscapulāveritis
3rd pl.capulantcapulābantcapulābuntcapulāvērunt
capulāvēre
capulāverantcapulāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.capulemcapulāremcapulāverimcapulāvissem
2nd sg.capulēscapulārēscapulāverīscapulāvissēs
3rd sg.capuletcapulāretcapulāveritcapulāvisset
1st pl.capulēmuscapulārēmuscapulāverīmuscapulāvissēmus
2nd pl.capulētiscapulārētiscapulāverītiscapulāvissētis
3rd pl.capulentcapulārentcapulāverintcapulāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.capulorcapulābarcapulābor
2nd sg.capulāris
capulāre
capulābāris
capulābāre
capulāberis
capulābere
3rd sg.capulāturcapulābāturcapulābitur
1st pl.capulāmurcapulābāmurcapulābimur
2nd pl.capulāminīcapulābāminīcapulābiminī
3rd pl.capulanturcapulābanturcapulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.capulercapulārer
2nd sg.capulēris
capulēre
capulārēris
capulārēre
3rd sg.capulēturcapulārētur
1st pl.capulēmurcapulārēmur
2nd pl.capulēminīcapulārēminī
3rd pl.capulenturcapulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.capulācapulāre
pres. 2nd pl.capulātecapulāminī
fut. 2nd sg.capulātōcapulātor
fut. 3rd sg.capulātōcapulātor
fut. 2nd pl.capulātōte—
fut. 3rd pl.capulantōcapulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecapulārecapulārī
perfect infinitivecapulāvissecapulātum esse
future infinitivecapulātūrum essecapulātum īrī
present participlecapulāns—
perfect participle—capulātus
future participlecapulātūruscapulandus
gerundcapulandī, capulandō, capulandumsupinecapulātum, capulātū

capŭlo, āre, v. a. capulus, IV.;
I. of animals, to catch, Mel. 2, 5, 7; Col. 6, 2, 4; cf. Isid. Orig. 20, 16, 5.

Origins

Unknown. Perhaps from cāpō (“capon, castrated cockerel”), or capillus (“hair”), thus “shave”; alternatively from a Germanic language, as in Middle Dutch cappen (“cut”), though the latter is itself of uncertain origin.

verbfirst conjugation
capulō2
capulō (present infinitive capulāre, perfect active capulāvī, supine capulātum)
Classical[ˈka.pʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkaː.pu.lo]

Meaning

  1. to decant, pour

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.capulōcapulābamcapulābōcapulāvīcapulāveramcapulāverō
2nd sg.capulāscapulābāscapulābiscapulāvistīcapulāverāscapulāveris
3rd sg.capulatcapulābatcapulābitcapulāvitcapulāveratcapulāverit
1st pl.capulāmuscapulābāmuscapulābimuscapulāvimuscapulāverāmuscapulāverimus
2nd pl.capulātiscapulābātiscapulābitiscapulāvistiscapulāverātiscapulāveritis
3rd pl.capulantcapulābantcapulābuntcapulāvērunt
capulāvēre
capulāverantcapulāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.capulemcapulāremcapulāverimcapulāvissem
2nd sg.capulēscapulārēscapulāverīscapulāvissēs
3rd sg.capuletcapulāretcapulāveritcapulāvisset
1st pl.capulēmuscapulārēmuscapulāverīmuscapulāvissēmus
2nd pl.capulētiscapulārētiscapulāverītiscapulāvissētis
3rd pl.capulentcapulārentcapulāverintcapulāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.capulorcapulābarcapulābor
2nd sg.capulāris
capulāre
capulābāris
capulābāre
capulāberis
capulābere
3rd sg.capulāturcapulābāturcapulābitur
1st pl.capulāmurcapulābāmurcapulābimur
2nd pl.capulāminīcapulābāminīcapulābiminī
3rd pl.capulanturcapulābanturcapulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.capulercapulārer
2nd sg.capulēris
capulēre
capulārēris
capulārēre
3rd sg.capulēturcapulārētur
1st pl.capulēmurcapulārēmur
2nd pl.capulēminīcapulārēminī
3rd pl.capulenturcapulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.capulācapulāre
pres. 2nd pl.capulātecapulāminī
fut. 2nd sg.capulātōcapulātor
fut. 3rd sg.capulātōcapulātor
fut. 2nd pl.capulātōte—
fut. 3rd pl.capulantōcapulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecapulārecapulārī
perfect infinitivecapulāvissecapulātum esse
future infinitivecapulātūrum essecapulātum īrī
present participlecapulāns—
perfect participle—capulātus
future participlecapulātūruscapulandus
gerundcapulandī, capulandō, capulandumsupinecapulātum, capulātū

căpŭlo, āre, v. a. capula,
I. to pour off (oil, wine, etc.), Cato, R. R. 66, 1; Plin. 15, 6, 6, § 22.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin capulō From capula (“small cup”) + -ō.

verbfirst conjugation
capulō3
capulō (present infinitive capulāre, perfect active capulāvī, supine capulātum)
Classical[ˈka.pʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkaː.pu.lo]

Meaning

  1. Medieval Latinrareto catch

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.capulōcapulābamcapulābōcapulāvīcapulāveramcapulāverō
2nd sg.capulāscapulābāscapulābiscapulāvistīcapulāverāscapulāveris
3rd sg.capulatcapulābatcapulābitcapulāvitcapulāveratcapulāverit
1st pl.capulāmuscapulābāmuscapulābimuscapulāvimuscapulāverāmuscapulāverimus
2nd pl.capulātiscapulābātiscapulābitiscapulāvistiscapulāverātiscapulāveritis
3rd pl.capulantcapulābantcapulābuntcapulāvērunt
capulāvēre
capulāverantcapulāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.capulemcapulāremcapulāverimcapulāvissem
2nd sg.capulēscapulārēscapulāverīscapulāvissēs
3rd sg.capuletcapulāretcapulāveritcapulāvisset
1st pl.capulēmuscapulārēmuscapulāverīmuscapulāvissēmus
2nd pl.capulētiscapulārētiscapulāverītiscapulāvissētis
3rd pl.capulentcapulārentcapulāverintcapulāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.capulorcapulābarcapulābor
2nd sg.capulāris
capulāre
capulābāris
capulābāre
capulāberis
capulābere
3rd sg.capulāturcapulābāturcapulābitur
1st pl.capulāmurcapulābāmurcapulābimur
2nd pl.capulāminīcapulābāminīcapulābiminī
3rd pl.capulanturcapulābanturcapulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.capulercapulārer
2nd sg.capulēris
capulēre
capulārēris
capulārēre
3rd sg.capulēturcapulārētur
1st pl.capulēmurcapulārēmur
2nd pl.capulēminīcapulārēminī
3rd pl.capulenturcapulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.capulācapulāre
pres. 2nd pl.capulātecapulāminī
fut. 2nd sg.capulātōcapulātor
fut. 3rd sg.capulātōcapulātor
fut. 2nd pl.capulātōte—
fut. 3rd pl.capulantōcapulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecapulārecapulārī
perfect infinitivecapulāvissecapulātum esse
future infinitivecapulātūrum essecapulātum īrī
present participlecapulāns—
perfect participle—capulātus
future participlecapulātūruscapulandus
gerundcapulandī, capulandō, capulandumsupinecapulātum, capulātū

Origins

From capulus + -ō with capulus having the original, unattested meaning "catcher".

Descendants
  • Vulgar Latin*caplō
  • Vulgar Latin*clapō

Quick answers

What does capulō mean in Latin?
capulō, a verb, means “to cut off, sever; to cut out; to fell (a tree)”.
What are the principal parts of capulō?
capulō, capulāre, capulāvī, capulātum (first conjugation).
How do you pronounce capulō?
In classical Latin, [ˈka.pʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkaː.pu.lo].