adjectivethird-declension two-termination adjective
capulāris
capulāris (neuter capulāre)
Classical[ka.pʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[ka.puˈlaː.ris]
Meaning
- relationaltwo terminationbier
- two terminationone foot in the grave; at death's door
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capulāris | capulāris | capulāre |
| genitive | capulāris | capulāris | capulāris |
| dative | capulārī | capulārī | capulārī |
| accusative | capulārem | capulārem | capulāre |
| ablative | capulārī | capulārī | capulārī |
| vocative | capulāris | capulāris | capulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capulārēs | capulārēs | capulāria |
| genitive | capulārium | capulārium | capulārium |
| dative | capulāribus | capulāribus | capulāribus |
| accusative | capulārīs capulārēs | capulārīs capulārēs | capulāria |
| ablative | capulāribus | capulāribus | capulāribus |
| vocative | capulārēs | capulārēs | capulāria |
căpŭlāris, e, adj. capulus,
I. pertaining to or destined for a bier: capularem dici voluerunt senem jam morti contiguum;
sed et reos capulares dicebant, qui capulo digni forent, Fulg. p. 563, 11 sq.: cadaver, Lucil. ap. Fulg. l. l.: tam oppido Acherunticus? Tam capularis, near the grave, Plaut. Mil. 3, 1, 33 (Serv. ad Verg. A. 6, 222; 11, 64).Origins
- Proto-Indo-European*kap-
- Proto-Indo-European*kapyéti
- Proto-Italic*kapjō
- Archaic Latinkapiō
- Latincapulāris
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin capulus Latin āris Latin capulāris From capulus + āris.