verbfirst conjugation
cancellō
cancellō (present infinitive cancellāre, perfect active cancellāvī, supine cancellātum)
Classical[kaŋˈkɛl.loː]Ecclesiastical[kan̠ʲˈt͡ʃɛl.lo]
Meaning
- to make like a lattice, cover with a lattice or grid
- to strike or cross out, cancel
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cancellō | cancellābam | cancellābō | cancellāvī | cancellāveram | cancellāverō cancellārō |
| 2nd sg. | cancellās | cancellābās | cancellābis | cancellāvistī cancellāstī | cancellāverās cancellārās | cancellāveris |
| 3rd sg. | cancellat | cancellābat | cancellābit | cancellāvit | cancellāverat cancellārat | cancellāverit cancellārit |
| 1st pl. | cancellāmus | cancellābāmus | cancellābimus | cancellāvimus | cancellāverāmus | cancellāverimus cancellārimus |
| 2nd pl. | cancellātis | cancellābātis | cancellābitis | cancellāvistis cancellāstis | cancellāverātis cancellārātis | cancellāveritis cancellāritis |
| 3rd pl. | cancellant | cancellābant | cancellābunt | cancellāvērunt cancellāvēre, cancellārunt | cancellāverant cancellārant | cancellāverint cancellārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cancellem | cancellārem | cancellāverim cancellārim | cancellāvissem cancellāssem |
| 2nd sg. | cancellēs | cancellārēs | cancellāverīs | cancellāvissēs cancellāssēs |
| 3rd sg. | cancellet | cancellāret | cancellāverit cancellārit | cancellāvisset cancellāsset |
| 1st pl. | cancellēmus | cancellārēmus | cancellāverīmus cancellārīmus | cancellāvissēmus cancellāssēmus |
| 2nd pl. | cancellētis | cancellārētis | cancellāverītis cancellārītis | cancellāvissētis cancellāssētis |
| 3rd pl. | cancellent | cancellārent | cancellāverint cancellārint | cancellāvissent cancellāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cancellor | cancellābar | cancellābor |
| 2nd sg. | cancellāris cancellāre | cancellābāris cancellābāre | cancellāberis cancellābere |
| 3rd sg. | cancellātur | cancellābātur | cancellābitur |
| 1st pl. | cancellāmur | cancellābāmur | cancellābimur |
| 2nd pl. | cancellāminī | cancellābāminī | cancellābiminī |
| 3rd pl. | cancellantur | cancellābantur | cancellābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | canceller | cancellārer |
| 2nd sg. | cancellēris cancellēre | cancellārēris cancellārēre |
| 3rd sg. | cancellētur | cancellārētur |
| 1st pl. | cancellēmur | cancellārēmur |
| 2nd pl. | cancellēminī | cancellārēminī |
| 3rd pl. | cancellentur | cancellārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cancellā | cancellāre |
| pres. 2nd pl. | cancellāte | cancellāminī |
| fut. 2nd sg. | cancellātō | cancellātor |
| fut. 3rd sg. | cancellātō | cancellātor |
| fut. 2nd pl. | cancellātōte | — |
| fut. 3rd pl. | cancellantō | cancellantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cancellāre | cancellārī |
| perfect infinitive | cancellāvisse cancellāsse | cancellātum esse |
| future infinitive | cancellātūrum esse | cancellātum īrī |
| present participle | cancellāns | — |
| perfect participle | — | cancellātus cancellāta, cancellātā, cancellātae, cancellātam, cancellātārum, cancellātās, cancellātī, cancellātōrum, cancellātōs |
| future participle | cancellātūrus cancellātūra, cancellātūrā, cancellātūrae, cancellātūram, cancellātūrārum, cancellātūrās, cancellātūre, cancellātūrī, cancellātūrīs, cancellātūrō, cancellātūrōrum, cancellātūrōs, cancellātūrum | cancellandus cancellanda, cancellandā, cancellandae, cancellandam, cancellandārum, cancellandās, cancellande, cancellandīs, cancellandōrum, cancellandōs |
gerundcancellandī, cancellandō, cancellandumsupinecancellātum, cancellātū
cancello, āvi, ātum, 1, v. a. cancelli (post-Aug.).
I. In gen., to make like a lattice, to lattice:
solum, i. e. with vines, Col. 4, 2, 2: cancellata cutis (elephanti), Plin. 8, 10, 10, § 30; cf. cancelli: cancellato bracchiorum implexu, id. 9, 51, 74, § 164. —II. Esp., in the Lat. of the jurists, to strike out a writing lattice-wise (Χ), to strike or cross out, to cancel:
testamentum, Dig. 28, 4, 2: chirographum, ib. 22, 3, 24: tabulae cautionesque cancellatae, ib. 47, 2, 84; 2, 14, 47, § 2; 29, 1, 15, § 1; Cod. 6, 33, 3. Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-redup. Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *kr̥kros Proto-Italic *karkros Proto-Italic *kankros Latin cancer Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -lus Latin cancellus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cancellō From cancellus (“lattice, grating”) + -ō.
Descendants
- Catalancancel·lar
- Englishcancelfrom Anglo-Norman canceler
- Germancancelnfrom Anglo-Norman canceler
- Englishcancellfrom Anglo-Norman canceler
- Frenchchanceler
- Frenchcanceller
- Italiancancellare
- Portuguesecancelar
- Spanishcancelar
- Gulf Arabicكنسلfrom Anglo-Norman canceler