LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cancellō

cancellō (present infinitive cancellāre, perfect active cancellāvī, supine cancellātum)
Classical[kaŋˈkɛl.loː]Ecclesiastical[kan̠ʲˈt͡ʃɛl.lo]

Meaning

  1. to make like a lattice, cover with a lattice or grid
  2. to strike or cross out, cancel

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cancellōcancellābamcancellābōcancellāvīcancellāveramcancellāverō
cancellārō
2nd sg.cancellāscancellābāscancellābiscancellāvistī
cancellāstī
cancellāverās
cancellārās
cancellāveris
3rd sg.cancellatcancellābatcancellābitcancellāvitcancellāverat
cancellārat
cancellāverit
cancellārit
1st pl.cancellāmuscancellābāmuscancellābimuscancellāvimuscancellāverāmuscancellāverimus
cancellārimus
2nd pl.cancellātiscancellābātiscancellābitiscancellāvistis
cancellāstis
cancellāverātis
cancellārātis
cancellāveritis
cancellāritis
3rd pl.cancellantcancellābantcancellābuntcancellāvērunt
cancellāvēre, cancellārunt
cancellāverant
cancellārant
cancellāverint
cancellārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cancellemcancellāremcancellāverim
cancellārim
cancellāvissem
cancellāssem
2nd sg.cancellēscancellārēscancellāverīscancellāvissēs
cancellāssēs
3rd sg.cancelletcancellāretcancellāverit
cancellārit
cancellāvisset
cancellāsset
1st pl.cancellēmuscancellārēmuscancellāverīmus
cancellārīmus
cancellāvissēmus
cancellāssēmus
2nd pl.cancellētiscancellārētiscancellāverītis
cancellārītis
cancellāvissētis
cancellāssētis
3rd pl.cancellentcancellārentcancellāverint
cancellārint
cancellāvissent
cancellāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cancellorcancellābarcancellābor
2nd sg.cancellāris
cancellāre
cancellābāris
cancellābāre
cancellāberis
cancellābere
3rd sg.cancellāturcancellābāturcancellābitur
1st pl.cancellāmurcancellābāmurcancellābimur
2nd pl.cancellāminīcancellābāminīcancellābiminī
3rd pl.cancellanturcancellābanturcancellābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cancellercancellārer
2nd sg.cancellēris
cancellēre
cancellārēris
cancellārēre
3rd sg.cancellēturcancellārētur
1st pl.cancellēmurcancellārēmur
2nd pl.cancellēminīcancellārēminī
3rd pl.cancellenturcancellārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cancellācancellāre
pres. 2nd pl.cancellātecancellāminī
fut. 2nd sg.cancellātōcancellātor
fut. 3rd sg.cancellātōcancellātor
fut. 2nd pl.cancellātōte—
fut. 3rd pl.cancellantōcancellantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecancellārecancellārī
perfect infinitivecancellāvisse
cancellāsse
cancellātum esse
future infinitivecancellātūrum essecancellātum īrī
present participlecancellāns—
perfect participle—cancellātus
cancellāta, cancellātā, cancellātae, cancellātam, cancellātārum, cancellātās, cancellātī, cancellātōrum, cancellātōs
future participlecancellātūrus
cancellātūra, cancellātūrā, cancellātūrae, cancellātūram, cancellātūrārum, cancellātūrās, cancellātūre, cancellātūrī, cancellātūrīs, cancellātūrō, cancellātūrōrum, cancellātūrōs, cancellātūrum
cancellandus
cancellanda, cancellandā, cancellandae, cancellandam, cancellandārum, cancellandās, cancellande, cancellandīs, cancellandōrum, cancellandōs
gerundcancellandī, cancellandō, cancellandumsupinecancellātum, cancellātū

cancello, āvi, ātum, 1, v. a. cancelli (post-Aug.).
I. In gen., to make like a lattice, to lattice: solum, i. e. with vines, Col. 4, 2, 2: cancellata cutis (elephanti), Plin. 8, 10, 10, § 30; cf. cancelli: cancellato bracchiorum implexu, id. 9, 51, 74, § 164. —
II. Esp., in the Lat. of the jurists, to strike out a writing lattice-wise (Χ), to strike or cross out, to cancel: testamentum, Dig. 28, 4, 2: chirographum, ib. 22, 3, 24: tabulae cautionesque cancellatae, ib. 47, 2, 84; 2, 14, 47, § 2; 29, 1, 15, § 1; Cod. 6, 33, 3.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-redup. Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *kr̥kros Proto-Italic *karkros Proto-Italic *kankros Latin cancer Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -lus Latin cancellus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cancellō From cancellus (“lattice, grating”) + -ō.

Descendants
  • Catalancancel·lar
  • Englishcancelfrom Anglo-Norman canceler
  • Germancancelnfrom Anglo-Norman canceler
  • Englishcancellfrom Anglo-Norman canceler
  • Frenchchanceler
  • Frenchcanceller
  • Italiancancellare
  • Portuguesecancelar
  • Spanishcancelar
  • Gulf Arabicكنسلfrom Anglo-Norman canceler

Quick answers

What does cancellō mean in Latin?
cancellō, a verb, means “to make like a lattice, cover with a lattice or grid; to strike or cross out, cancel”.
What are the principal parts of cancellō?
cancellō, cancellāre, cancellāvī, cancellātum (first conjugation).
How do you pronounce cancellō?
In classical Latin, [kaŋˈkɛl.loː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kan̠ʲˈt͡ʃɛl.lo].