proper noun · masculinesecond declension
Calgacus
Calgacus m sg (genitive Calgacī)
Classical[ˈkaɫ.ɡa.kʊs]Ecclesiastical[ˈkal.ɡa.kus]
Meaning
- masculinesingularA British chief who fought against Gnaeus Julius Agricola
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Calgacus | — |
| genitive | Calgacī | — |
| dative | Calgacō | — |
| accusative | Calgacum | — |
| ablative | Calgacō | — |
| vocative | Calgace | — |