proper noun · masculinethird declension
Calbis
Calbis m sg (genitive Calbis)
Classical[ˈkaɫ.bɪs]Ecclesiastical[ˈkal.bis]
Meaning
- masculinesingulara river in Caria
sunt aliquot, dein promunturia duo Pedalion et Crya, et secundum Calbim amnem Caunus oppidum valetudine habitantium infame.
c. 45 CE, Pomponius Mela, De Situ Orbis 1.83.5
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Calbis | — |
| genitive | Calbis | — |
| dative | Calbī | — |
| accusative | Calbim | — |
| ablative | Calbī | — |
| vocative | Calbis | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Κάλβις (Kálbis).