noun · femininefirst declension
calamīna
calamīna f (genitive calamīnae)
Classical[ka.ɫaˈmiː.na]Ecclesiastical[ka.laˈmiː.na]
Meaning
- Medieval Latinsynonym of cadmia, calamine
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | calamīna | calamīnae |
| genitive | calamīnae | calamīnārum |
| dative | calamīnae | calamīnīs |
| accusative | calamīnam | calamīnās |
| ablative | calamīnā | calamīnīs |
| vocative | calamīna | calamīnae |
Origins
From cadmia under influence from calamus, from Ancient Greek κᾰδμῐ́ᾱ (kădmĭ́ā), variant of Κᾰδμείᾱ (Kădmeíā), from Κάδμος (Kádmos, “Cadmus”) + -εια (-eia, “-ia: forming related substances”). Equivalent to calamus + -īna.
Descendants
- Englishcalaminaris
- Englishlapis calaminaris
- Frenchcalamine
- Englishcalaminefrom French calamine
- Italiancalamina
- Spanishcalamina