verbfirst conjugation
cacabō
cacabō (present infinitive cacabāre, perfect active cacabāvī, supine cacabātum)
Classical[ˈka.ka.boː]Ecclesiastical[ˈkaː.ka.bo]
Meaning
- intransitiveTo cluck
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cacabō | cacabābam | cacabābō | cacabāvī | cacabāveram | cacabāverō |
| 2nd sg. | cacabās | cacabābās | cacabābis | cacabāvistī | cacabāverās | cacabāveris |
| 3rd sg. | cacabat | cacabābat | cacabābit | cacabāvit | cacabāverat | cacabāverit |
| 1st pl. | cacabāmus | cacabābāmus | cacabābimus | cacabāvimus | cacabāverāmus | cacabāverimus |
| 2nd pl. | cacabātis | cacabābātis | cacabābitis | cacabāvistis | cacabāverātis | cacabāveritis |
| 3rd pl. | cacabant | cacabābant | cacabābunt | cacabāvērunt cacabāvēre | cacabāverant | cacabāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cacabem | cacabārem | cacabāverim | cacabāvissem |
| 2nd sg. | cacabēs | cacabārēs | cacabāverīs | cacabāvissēs |
| 3rd sg. | cacabet | cacabāret | cacabāverit | cacabāvisset |
| 1st pl. | cacabēmus | cacabārēmus | cacabāverīmus | cacabāvissēmus |
| 2nd pl. | cacabētis | cacabārētis | cacabāverītis | cacabāvissētis |
| 3rd pl. | cacabent | cacabārent | cacabāverint | cacabāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cacabor | cacabābar | cacabābor |
| 2nd sg. | cacabāris cacabāre | cacabābāris cacabābāre | cacabāberis cacabābere |
| 3rd sg. | cacabātur | cacabābātur | cacabābitur |
| 1st pl. | cacabāmur | cacabābāmur | cacabābimur |
| 2nd pl. | cacabāminī | cacabābāminī | cacabābiminī |
| 3rd pl. | cacabantur | cacabābantur | cacabābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | cacaber | cacabārer |
| 2nd sg. | cacabēris cacabēre | cacabārēris cacabārēre |
| 3rd sg. | cacabētur | cacabārētur |
| 1st pl. | cacabēmur | cacabārēmur |
| 2nd pl. | cacabēminī | cacabārēminī |
| 3rd pl. | cacabentur | cacabārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cacabā | cacabāre |
| pres. 2nd pl. | cacabāte | cacabāminī |
| fut. 2nd sg. | cacabātō | cacabātor |
| fut. 3rd sg. | cacabātō | cacabātor |
| fut. 2nd pl. | cacabātōte | — |
| fut. 3rd pl. | cacabantō | cacabantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cacabāre | cacabārī |
| perfect infinitive | cacabāvisse | cacabātum esse |
| future infinitive | cacabātūrum esse | cacabātum īrī |
| present participle | cacabāns | — |
| perfect participle | — | cacabātus |
| future participle | cacabātūrus cacabātūra, cacabātūrā, cacabātūrae, cacabātūram, cacabātūrārum, cacabātūrās, cacabātūre, cacabātūrī, cacabātūrīs, cacabātūrō, cacabātūrōrum, cacabātūrōs, cacabātūrum | cacabandus cacabanda, cacabandā, cacabandae, cacabandam, cacabandārum, cacabandās, cacabande, cacabandīs, cacabandōrum, cacabandōs |
gerundcacabandī, cacabandō, cacabandumsupinecacabātum, cacabātū
cācăbo (⏕ Auct. Fragm. Aucup. 12), āre, v. n.,
I. to cackle; Gr. κακκαβίζω, as the natural cry of the partridge: cacabat hinc perdix, Carm. Philom. 19
Origins
Borrowed from Ancient Greek; compare κακκαβίζω (kakkabízō, “cackle (of a bird)”).