noun · masculinesecond declension
buccellārius
buccellārius m (genitive buccellāriī or buccellārī)
Meaning
- Late Latinbucellarius
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | buccellārius | buccellāriī |
| genitive | buccellāriī buccellārī | buccellāriōrum |
| dative | buccellāriō | buccellāriīs |
| accusative | buccellārium | buccellāriōs |
| ablative | buccellāriō | buccellāriīs |
| vocative | buccellārie | buccellāriī |
Origins
buccella + -ārius, literally, “biscuit-eater”, from the name of soldiers' rations.