proper noun · masculinethird declension
Bryazōn
Bryazōn m sg (genitive Bryazontis)
Classical[bryˈaz.zoːn]Ecclesiastical[briˈad.d͡zon]
Meaning
- a river in Bithynia
sunt in ora amnes Aesius, Bryazon, Plataneus, Areus, Aesyros, Geudos, qui et Chrysorroas, promunturium in quo Megarice oppidum fuit.
AD 77–79, Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia, book V, chapter xliii, § 148
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Bryazōn | — |
| genitive | Bryazontis | — |
| dative | Bryazontī | — |
| accusative | Bryazontem | — |
| ablative | Bryazonte | — |
| vocative | Bryazōn | — |
Brўazon, ontis, m.,
I. a river in Bithynia, Plin. 5, 32, 43, § 148.