adjectivefirst/second-declension adjective
brūnus
brūnus (feminine brūna, neuter brūnum)
Classical[ˈbruː.nʊs]Ecclesiastical[ˈbruː.nus]
Meaning
- Medieval Latinadjectivebrown
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brūnus | brūna | brūnum |
| genitive | brūnī | brūnae | brūnī |
| dative | brūnō | brūnae | brūnō |
| accusative | brūnum | brūnam | brūnum |
| ablative | brūnō | brūnā | brūnō |
| vocative | brūne | brūna | brūnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | brūnī | brūnae | brūna |
| genitive | brūnōrum | brūnārum | brūnōrum |
| dative | brūnīs | brūnīs | brūnīs |
| accusative | brūnōs | brūnās | brūna |
| ablative | brūnīs | brūnīs | brūnīs |
| vocative | brūnī | brūnae | brūna |
Origins
Borrowed from Old High German brūn, from Proto-Germanic *brūnaz. This had become necessary because Latin does not have a native word for brown.
Descendants
- Italianbruno
- Spanishbruno
- Frenchbrun
- Asturianbrunu