noun · neutersecond declension
brōmium
brōmium n (genitive brōmiī)
Classical[ˈbroː.mi.ũː]Ecclesiastical[ˈbrɔː.mi.um]
Meaning
- New Latinbromine (chemical element 35)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | brōmium | brōmia |
| genitive | brōmiī | brōmiōrum |
| dative | brōmiō | brōmiīs |
| accusative | brōmium | brōmia |
| ablative | brōmiō | brōmiīs |
| vocative | brōmium | brōmia |