Britannis f sg (genitive Britannidos or Britannidis)
Classical[brɪˈtan.nɪs]Ecclesiastical[briˈtan.nis]
Meaning
femininesingularBritish
Origins
From Ancient Greek Βρεττανίς (Brettanís). Also see Britannia.
proper noun · femininethird declension
Britannis2
BRITANNISBRITANNIDOS
Britannis f sg (genitive Britannidos or Britannidis)
Classical[brɪˈtan.nɪs]Ecclesiastical[briˈtan.nis]
Meaning
femininein pluralsingularBritish Isles
Ast aliae [insulae] oceani iuxta boreotidas actas sunt geminae, Rhenique Britannides ostia cernunt; hic etenim lasso perrumpit Tethya cursu. Has tamen haud valeat spatio superare per orbem insula.However there are other twin islands near the northern shorelines of the ocean, separating the British Isles from the mouth of the Rhine; for here, the flow exhausted, it breaks through into the sea. There is yet hardly an island in the world that is able to surpass these in size.c. 5th century CE, Priscianus Caesariensis, De Orbis Situ Prisciani ex Dionysio Periegetes, lines 577–580:
Declension
declension
form
singular
plural
nominative
Britannis
Britannides
genitive
Britannidos Britannidis
Britannidum
dative
Britannidī
Britannidibus
accusative
Britannida Britannidem
Britannidas Britannidēs
ablative
Britannide
Britannidibus
vocative
Britannis Britanni
Britannides
Origins
From Ancient Greek Βρεττανίς (Brettanís). Also see Britannia.
Quick answers
What does Britannis mean in Latin?
Britannis, a adjective, means “British”.
How do you pronounce Britannis?
In classical Latin, [brɪˈtan.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [briˈtan.nis].
May we count your visit with Google Analytics? We use it only to see which pages are read; the site has no advertising.