proper noun · masculinesecond declension
Brinnius
Brinnius m sg (genitive Brinniī or Brinnī)
Classical[ˈbrɪn.ni.ʊs]Ecclesiastical[ˈbrin.ni.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Brinnius | — |
| genitive | Brinniī Brinnī | — |
| dative | Brinniō | — |
| accusative | Brinnium | — |
| ablative | Brinniō | — |
| vocative | Brinnī | — |