proper noun · masculinesecond declension
Brigiānī
Brigiānī m pl (genitive Brigiānōrum)
Classical[brɪ.ɡiˈaː.niː]Ecclesiastical[bri.d͡ʒiˈaː.ni]
Meaning
- An Alpine tribe mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Brigiānī |
| genitive | — | Brigiānōrum |
| dative | — | Brigiānīs |
| accusative | — | Brigiānōs |
| ablative | — | Brigiānīs |
| vocative | — | Brigiānī |
Brigĭāni, ōrum, m.,
I. an Alpine tribe in Gaul, Inscr. Trop. Aug. ap. Plin. 3, 20, 24, § 137.