proper noun · masculinesecond declension
Brietius
Brietius m sg (genitive Brietiī or Brietī)
Classical[briˈɛ.ti.ʊs]Ecclesiastical[briˈɛt.t͡si.us]
Meaning
- masculinesingularThe name of a god worshipped in Bithynia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Brietius | — |
| genitive | Brietiī Brietī | — |
| dative | Brietiō | — |
| accusative | Brietium | — |
| ablative | Brietiō | — |
| vocative | Brietī | — |