noun · neutersecond declension
bravīum
bravīum n (genitive bravīī)
Classical[braˈwiː.ũː]Ecclesiastical[braˈviː.um]
Meaning
- prize, reward
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bravīum | bravīa |
| genitive | bravīī | bravīōrum |
| dative | bravīō | bravīīs |
| accusative | bravīum | bravīa |
| ablative | bravīō | bravīīs |
| vocative | bravīum | bravīa |
Origins
Borrowed from Ancient Greek βραβεῖον (brabeîon, “prize”); see modern βραβείο (vraveío).