proper noun · masculinesecond declension
Branimirus
Branimirus m (genitive Branimirī)
Meaning
- masculinea male given name, equivalent to English Branimir
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Branimirus | Branimirī |
| genitive | Branimirī | Branimirōrum |
| dative | Branimirō | Branimirīs |
| accusative | Branimirum | Branimirōs |
| ablative | Branimirō | Branimirīs |
| vocative | Branimire | Branimirī |