LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

borriō

borriō (present infinitive borrīre, perfect active borrīvī, supine borrītum)
Classical[ˈbɔr.ri.oː]Ecclesiastical[ˈbɔr.ri.o]

Meaning

  1. intransitiveto swarm
    cuius in ipso carioso stipite inhabitantium formicarum nidificia borriebantin whose rotten trunk dwelt nesting ants that were swarmingc. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 8.22.22

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.borriōborriēbamborriamborrīvīborrīveramborrīverō
2nd sg.borrīsborriēbāsborriēsborrīvistīborrīverāsborrīveris
3rd sg.borritborriēbatborrietborrīvitborrīveratborrīverit
1st pl.borrīmusborriēbāmusborriēmusborrīvimusborrīverāmusborrīverimus
2nd pl.borrītisborriēbātisborriētisborrīvistisborrīverātisborrīveritis
3rd pl.borriuntborriēbantborrientborrīvērunt
borrīvēre
borrīverantborrīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.borriamborrīremborrīverimborrīvissem
2nd sg.borriāsborrīrēsborrīverīsborrīvissēs
3rd sg.borriatborrīretborrīveritborrīvisset
1st pl.borriāmusborrīrēmusborrīverīmusborrīvissēmus
2nd pl.borriātisborrīrētisborrīverītisborrīvissētis
3rd pl.borriantborrīrentborrīverintborrīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.borriorborriēbarborriar
2nd sg.borrīris
borrīre
borriēbāris
borriēbāre
borriēris
borriēre
3rd sg.borrīturborriēbāturborriētur
1st pl.borrīmurborriēbāmurborriēmur
2nd pl.borrīminīborriēbāminīborriēminī
3rd pl.borriunturborriēbanturborrientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.borriarborrīrer
2nd sg.borriāris
borriāre
borrīrēris
borrīrēre
3rd sg.borriāturborrīrētur
1st pl.borriāmurborrīrēmur
2nd pl.borriāminīborrīrēminī
3rd pl.borrianturborrīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.borrīborrīre
pres. 2nd pl.borrīteborrīminī
fut. 2nd sg.borrītōborrītor
fut. 3rd sg.borrītōborrītor
fut. 2nd pl.borrītōte—
fut. 3rd pl.borriuntōborriuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveborrīreborrīrī
perfect infinitiveborrīvisseborrītum esse
future infinitiveborrītūrum esseborrītum īrī
present participleborriēns—
perfect participle—borrītus
future participleborrītūrusborriendus
borriundus
gerundborriendī, borriendō, borriendumsupineborrītum, borrītū

borrio (bur-), īre, 4, v. n.,
I. to swarm: in stipite formicarum nidificia borriebant, App. M. 8, p. 211, 30.

Quick answers

What does borriō mean in Latin?
borriō, a verb, means “to swarm”.
What are the principal parts of borriō?
borriō, borrīre, borrīvī, borrītum (fourth conjugation).
How do you pronounce borriō?
In classical Latin, [ˈbɔr.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbɔr.ri.o].