LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

blondinus

blondinus (feminine blondina, neuter blondinum)
Classical[ˈbɫɔn.dɪ.nʊs]Ecclesiastical[ˈblɔn.di.nus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectiveyellow

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeblondinusblondinablondinum
genitiveblondinīblondinaeblondinī
dativeblondinōblondinaeblondinō
accusativeblondinumblondinamblondinum
ablativeblondinōblondināblondinō
vocativeblondineblondinablondinum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeblondinīblondinaeblondina
genitiveblondinōrumblondinārumblondinōrum
dativeblondinīsblondinīsblondinīs
accusativeblondinōsblondināsblondina
ablativeblondinīsblondinīsblondinīs
vocativeblondinīblondinaeblondina

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -inus Latin blondinus From blondus + -inus.

Quick answers

What does blondinus mean in Latin?
blondinus, a adjective, means “yellow”.
How do you pronounce blondinus?
In classical Latin, [ˈbɫɔn.dɪ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈblɔn.di.nus].