adjectivefirst/second-declension adjective
blancus
blancus (feminine blanca, neuter blancum)
Meaning
- EarlyMedieval Latinadjectivewhite
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blancus | blanca | blancum |
| genitive | blancī | blancae | blancī |
| dative | blancō | blancae | blancō |
| accusative | blancum | blancam | blancum |
| ablative | blancō | blancā | blancō |
| vocative | blance | blanca | blancum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blancī | blancae | blanca |
| genitive | blancōrum | blancārum | blancōrum |
| dative | blancīs | blancīs | blancīs |
| accusative | blancōs | blancās | blanca |
| ablative | blancīs | blancīs | blancīs |
| vocative | blancī | blancae | blanca |
Origins
Borrowed from Frankish *blank. Attested as an adjective from at least the 950s (writings of Leo of Naples) but also found earlier as the sobriquet of one Constantius Blancus, mentioned in a document from Ravenna dated to 893. See also Czech blankyt, Ukrainian блакить (blakytʹ), Polish błękitny, and Slovak blankhet.
Italo-Romance
- Italianbianco
- Germanblankofrom Italian bianco
- Sardinianbiancufrom Italian bianco
- Galluresebiancufrom Corsican biancu
- Sassaresebiancufrom Corsican biancu
- Turkishpiyangofrom Italian bianco
- Armenianփիյանքօfrom Italian bianco
- Armenianփիյանգօfrom Italian bianco
- Sabirbiancofrom Italian bianco
- Neapolitanjanco
Gallo-Romance
- Catalanblanc
- Occitanblanc
- Franco-Provençalbllanc
- Old Frenchblanc
Ibero-Romance
- Portuguesebrancofrom Old Galician-Portuguese branco
- Spanishblancofrom Old Spanish blanco
- Aragoneseblanco
- Aragoneseblango
- Aragonesebllanco
- Asturianblancu
- Extremaduranbrancu
- Extremaduranblancu
- Leonesebrancu
- Mirandesebranco
North Italian
- Emilianbianc
- Liguriangiànco
- Lombardbianch
- Piedmontesebianch
- Romagnolbiânc
- Friulianblanc
- Ladinblanch
- Istriotbiancofrom Old Venetan blanco
- Dalmatianblancfrom Old Venetan blanco