verbfirst conjugation
bisecō
bisecō (present infinitive bisecāre, perfect active bisecuī, supine bisectum)
Classical[ˈbɪ.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈbiː.s̬e.ko]
Meaning
- to bisect; to cut into two equal parts
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bisecō | bisecābam | bisecābō | bisecuī | bisecueram | bisecuerō |
| 2nd sg. | bisecās | bisecābās | bisecābis | bisecuistī | bisecuerās | bisecueris |
| 3rd sg. | bisecat | bisecābat | bisecābit | bisecuit | bisecuerat | bisecuerit |
| 1st pl. | bisecāmus | bisecābāmus | bisecābimus | bisecuimus | bisecuerāmus | bisecuerimus |
| 2nd pl. | bisecātis | bisecābātis | bisecābitis | bisecuistis | bisecuerātis | bisecueritis |
| 3rd pl. | bisecant | bisecābant | bisecābunt | bisecuērunt bisecuēre | bisecuerant | bisecuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | bisecem | bisecārem | bisecuerim | bisecuissem |
| 2nd sg. | bisecēs | bisecārēs | bisecuerīs | bisecuissēs |
| 3rd sg. | bisecet | bisecāret | bisecuerit | bisecuisset |
| 1st pl. | bisecēmus | bisecārēmus | bisecuerīmus | bisecuissēmus |
| 2nd pl. | bisecētis | bisecārētis | bisecuerītis | bisecuissētis |
| 3rd pl. | bisecent | bisecārent | bisecuerint | bisecuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | bisecor | bisecābar | bisecābor |
| 2nd sg. | bisecāris bisecāre | bisecābāris bisecābāre | bisecāberis bisecābere |
| 3rd sg. | bisecātur | bisecābātur | bisecābitur |
| 1st pl. | bisecāmur | bisecābāmur | bisecābimur |
| 2nd pl. | bisecāminī | bisecābāminī | bisecābiminī |
| 3rd pl. | bisecantur | bisecābantur | bisecābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | bisecer | bisecārer |
| 2nd sg. | bisecēris bisecēre | bisecārēris bisecārēre |
| 3rd sg. | bisecētur | bisecārētur |
| 1st pl. | bisecēmur | bisecārēmur |
| 2nd pl. | bisecēminī | bisecārēminī |
| 3rd pl. | bisecentur | bisecārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | bisecā | bisecāre |
| pres. 2nd pl. | bisecāte | bisecāminī |
| fut. 2nd sg. | bisecātō | bisecātor |
| fut. 3rd sg. | bisecātō | bisecātor |
| fut. 2nd pl. | bisecātōte | — |
| fut. 3rd pl. | bisecantō | bisecantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | bisecāre | bisecārī |
| perfect infinitive | bisecuisse | bisectum esse |
| future infinitive | bisectūrum esse | bisectum īrī |
| present participle | bisecāns | — |
| perfect participle | — | bisectus |
| future participle | bisectūrus | bisecandus |
gerundbisecandī, bisecandō, bisecandumsupinebisectum, bisectū
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbisecō
Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin bisecō From bi- (“two”) + secō (“to cut”).