adjectivethird-declension two-termination adjective
birēmis1
birēmis (neuter birēme)
Classical[bɪˈreː.mɪs]Ecclesiastical[biˈrɛː.mis]
Meaning
- two terminationhaving two banks of oars
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | birēmis | birēmis | birēme |
| genitive | birēmis | birēmis | birēmis |
| dative | birēmī | birēmī | birēmī |
| accusative | birēmem | birēmem | birēme |
| ablative | birēmī | birēmī | birēmī |
| vocative | birēmis | birēmis | birēme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | birēmēs | birēmēs | birēmia |
| genitive | birēmium | birēmium | birēmium |
| dative | birēmibus | birēmibus | birēmibus |
| accusative | birēmīs birēmēs | birēmīs birēmēs | birēmia |
| ablative | birēmibus | birēmibus | birēmibus |
| vocative | birēmēs | birēmēs | birēmia |
bĭrēmis, e, adj. bis-remus.
I. Twooared, having two oars (rare):
lembi, Liv. 24, 40 init.: scapha, * Hor. C. 3, 29, 62.— Also, II. Freq. in an extended signif., having two banks of oars; only subst., a galley with two banks of oars (cf. Dict. of Antiq.; first used by the Erythræans, acc. to Plin. 7, 56, 57, § 207), Cic. Verr. 2, 5, 20, § 51; 2, 5, 23, § 59; Caes. B. C. 3, 40; Tac. H. 4, 27; 5, 23; Claud. B. Gild. 369; id. Laud. Stil. 1, 367; Suet. Caes. 39; id. Aug. 16; id. Calig. 15 al.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
birēmis e, adj.
bi-+remus, with two oars, two-oared: scapha, H.— With two banks of oars: lembi, L.—As subst f., a galley with two banks of oars: biremes impulsae vectibus, Cs.: Phrygiae, V.
Origins
From bi- + rēmus (“oar”) + -is.