adjectivethird-declension one-termination adjective
biplex
biplex (genitive biplicis)
Classical[ˈbɪ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈbiː.pleks]
Meaning
- one terminationraretwofold; double; duplex
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biplex | biplex | biplex |
| genitive | biplicis | biplicis | biplicis |
| dative | biplicī | biplicī | biplicī |
| accusative | biplicem | biplicem | biplex |
| ablative | biplicī biplice | biplicī biplice | biplicī biplice |
| vocative | biplex | biplex | biplex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biplicēs | biplicēs | biplicia |
| genitive | biplicium | biplicium | biplicium |
| dative | biplicibus | biplicibus | biplicibus |
| accusative | biplicīs biplicēs | biplicīs biplicēs | biplicia |
| ablative | biplicibus | biplicibus | biplicibus |
| vocative | biplicēs | biplicēs | biplicia |
biplex, duplex, διπλοῦς,
I. double, Gloss. Gr. Lat.
Origins
Equivalent to bi- (“two”) + -plex (“-fold”).
Descendants
- TranslingualBiplex