noun · femininethird declension
bilanx1
bilanx f (genitive bilancis)
Classical[ˈbɪ.ɫaŋks]Ecclesiastical[ˈbiː.laŋks]
Meaning
- femininea balance with two scalepans
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bilanx | bilancēs balancae, balancēs, balantiae, bilancae |
| genitive | bilancis balancae, balancis, balantiae, bilancae | bilancum balancārum, balancum, balantiārum, bilancārum |
| dative | bilancī balancae, balancī, balantiae, bilancae | bilancibus balancibus, balancīs, balantiīs |
| accusative | bilancem balancam, balancem, balantiam, bilancam | bilancēs balancās, balancēs, balantiās, bilancās |
| ablative | bilance balance | bilancibus balancibus, balancīs, balantiīs |
| vocative | bilanx | bilancēs balancae, balancēs, balantiae, bilancae |
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbilanx
Latin lanx Latin bilanx From bi- (“twice”) + lanx (“scalepan”).
Italo-Dalmatian
- Italianbilancia
- Italianbilancio
- Istriotbelànsa
- Sicilianvalanza
Gallo-Romance
- Catalanbalança
- Occitanbalança
- Old Frenchbalance
Ibero-Romance
- Portuguesebalançafrom Old Galician-Portuguese *balança
- Spanishbalanza
- Aragonesebalanza
- Galicianbalanzafrom Old Galician-Portuguese *balança
Borrowings
- Idobalanco