noun · masculinethird declension
bibitor
bibitor m (genitive bibitōris)
Classical[ˈbɪ.bɪ.tɔr]Ecclesiastical[ˈbiː.bi.tor]
Meaning
- masculinea drinker, toper
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bibitor | bibitōrēs |
| genitive | bibitōris | bibitōrum |
| dative | bibitōrī | bibitōribus |
| accusative | bibitōrem | bibitōrēs |
| ablative | bibitōre | bibitōribus |
| vocative | bibitor | bibitōrēs |
bĭbĭtor, ōris, m. id.,
I. a drinker, toper, Sid. Ep. 1, 8.
Origins
From bibō (“drink”).
Insular Romance
- Sardinianbibidore
- Sardinianbidore
- Sardinianbidori
- Sardinianvividore
Gallo-Romance
- Frenchbuveur
- Occitanbeveire
- Catalanbeverrifrom Old Catalan *bevere
- Catalanbevedorfrom Old Catalan *bevere
Ibero-Romance
- Portuguesebebedor
- Spanishbebedor
- Asturianbebedor
Balkano-Romance
- Romanianbăutor
- Aromanianbiutor
Italo-Dalmatian
- Italianbevitore
- Sicilianvivituri
- Venetanbevidor
Rhaeto-Romance
- Friulianbevidôr