proper noun · masculinesecond declension
Bibalī
Bibalī m pl (genitive Bibalōrum)
Classical[ˈbɪ.ba.liː]Ecclesiastical[ˈbiː.ba.li]
Meaning
- A pre-Roman tribe of Hispania Tarraconensis
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Bibalī |
| genitive | — | Bibalōrum |
| dative | — | Bibalīs |
| accusative | — | Bibalōs |
| ablative | — | Bibalīs |
| vocative | — | Bibalī |
Bibali, ōrum, m.,
I. a people of Hispania Tarraconensis, Plin. 3, 3, 4, § 28.