LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

barrus

barrus m (genitive barrī)
Classical[ˈbar.rʊs]Ecclesiastical[ˈbar.rus]

Meaning

  1. masculineAn elephant.

Declension

declension
formsingularplural
nominativebarrusbarrī
genitivebarrībarrōrum
dativebarrōbarrīs
accusativebarrumbarrōs
ablativebarrōbarrīs
vocativebarrebarrī

barrus, i, m. Indian; Sanscr bhri, to bear,
I. an elephant, apud Indos (elephantus) a voce (cf. barrio) barrus vocatur: unde et vox ejus barritus dicitur, Isid. Orig. 12, 2, 14; 16, 5, 19. Ἐλέφας, elephantus, barrus, Gloss. Philox.; cf. Serv. Verg. A. 1, 592; * Hor Epod. 12, 1 Porphyr.
Barrus, i, m.,
I. a cognomen of T. Betucius, Cic. Brut. 46, 169

Origins

Probably loaned from an eastern language, such as Indo-Aryan, by way of Iranian; compare Sanskrit वारु (vāru, “royal elephant”).

Quick answers

What does barrus mean in Latin?
barrus, a noun, means “An elephant.”.
What is the genitive of barrus?
The genitive singular is barrī. barrus is masculine, second declension.
How do you pronounce barrus?
In classical Latin, [ˈbar.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbar.rus].