proper noun · femininefirst declension
Barbitacē
Barbitacē f sg (genitive Barbitacēs)
Classical[barˈbɪ.ta.keː]Ecclesiastical[barˈbiː.ta.t͡ʃe]
Meaning
- A town on the Tigris mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Barbitacē | — |
| genitive | Barbitacēs | — |
| dative | Barbitacae | — |
| accusative | Barbitacēn | — |
| ablative | Barbitacē | — |
| vocative | Barbitacē | — |
| locative | Barbitacēs | — |