LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Balventius

Balventius m (genitive Balventiī or Balventī)
Classical[baɫˈwɛn.ti.ʊs]Ecclesiastical[balˈvɛn.t͡si.us]

Meaning

  1. masculineA Roman nomen gentilicium, gens or "family name" is known chiefly from a person by
    Tum Tito Balventio, qui superiore anno primum pilum duxerat, viro forti et magnae auctoritatis, utrumque femur tragula traicitur;At length, each thigh of T. Balventius, who the year before had been chief centurion, a brave man and one of great authority, is pierced with a javelin;c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 5.35
  2. masculineTitus Balventius, a Primus pilus in the command of Quintus Titurius Sabinus in Gaul.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeBalventiusBalventiī
genitiveBalventiī
Balventī
Balventiōrum
dativeBalventiōBalventiīs
accusativeBalventiumBalventiōs
ablativeBalventiōBalventiīs
vocativeBalventīBalventiī

Quick answers

What does Balventius mean in Latin?
Balventius, a proper noun, means “A Roman nomen gentilicium, gens or "family name" is known chiefly from a person by”.
What is the genitive of Balventius?
The genitive singular is Balventiī. Balventius is masculine, second declension.
How do you pronounce Balventius?
In classical Latin, [baɫˈwɛn.ti.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [balˈvɛn.t͡si.us].