proper noun · masculinesecond declension
Balventius
Balventius m (genitive Balventiī or Balventī)
Classical[baɫˈwɛn.ti.ʊs]Ecclesiastical[balˈvɛn.t͡si.us]
Meaning
- masculineA Roman nomen gentilicium, gens or "family name" is known chiefly from a person by
Tum Tito Balventio, qui superiore anno primum pilum duxerat, viro forti et magnae auctoritatis, utrumque femur tragula traicitur;
At length, each thigh of T. Balventius, who the year before had been chief centurion, a brave man and one of great authority, is pierced with a javelin;c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 5.35 - masculineTitus Balventius, a Primus pilus in the command of Quintus Titurius Sabinus in Gaul.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Balventius | Balventiī |
| genitive | Balventiī Balventī | Balventiōrum |
| dative | Balventiō | Balventiīs |
| accusative | Balventium | Balventiōs |
| ablative | Balventiō | Balventiīs |
| vocative | Balventī | Balventiī |