noun · masculinesecond declension
baetulus
baetulus m (genitive baetulī)
Meaning
- masculineA baetyl.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | baetulus | baetulī |
| genitive | baetulī | baetulōrum |
| dative | baetulō | baetulīs |
| accusative | baetulum | baetulōs |
| ablative | baetulō | baetulīs |
| vocative | baetule | baetulī |
baetŭlus (bēt-), i, m., = βαίτυλος,
I. a precious stone, round and of a dark color, a species of ceraunia, Plin. 37, 9, 51, § 135.
Origins
From Ancient Greek βαίτυλος (baítulos).
Descendants
- Catalanbetil
- Englishbaetyl
- Frenchbétyle
- GermanBätyl
- Italianbetilo
- Spanishbetilo