LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Baebius1

Baebius (feminine Baebia, neuter Baebium)
Classical[ˈbae̯.bi.ʊs]Ecclesiastical[ˈbɛː.bi.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to the gens Baebia.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeBaebiusBaebiaBaebium
genitiveBaebiīBaebiaeBaebiī
dativeBaebiōBaebiaeBaebiō
accusativeBaebiumBaebiamBaebium
ablativeBaebiōBaebiāBaebiō
vocativeBaebieBaebiaBaebium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeBaebiīBaebiaeBaebia
genitiveBaebiōrumBaebiārumBaebiōrum
dativeBaebiīsBaebiīsBaebiīs
accusativeBaebiōsBaebiāsBaebia
ablativeBaebiīsBaebiīsBaebiīs
vocativeBaebiīBaebiaeBaebia

Baebĭus, a, um, adj.,
I. the name of a Roman gens, e. g.,
1. M. Baebius, Cic. Pis. 36, 88.—
2. Q. Baebius Tampilus, Cic. Phil. 5, 10, 27; Liv. 40, 17, 8 Drak.; v. also Val. Max. 1, 1, 12; 7, 2, 6.—
3. G. Baebius, Sall. J. 33, 2; 34, 1.—Whence, Baebia lex de praetoribus creandis, Liv. 40, 44, 2; cf. Fest. s. v. rogat, p. 233.

In the Academy Smith's classical dictionaries

proper noun · masculinesecond declension
Baebius2
Baebius m sg (genitive Baebiī or Baebī)
Classical[ˈbae̯.bi.ʊs]Ecclesiastical[ˈbɛː.bi.us]

Meaning

  1. masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
  2. masculinesingularMarcus Baebius Tamphilus, a Roman consul

Declension

declension
formsingularplural
nominativeBaebius—
genitiveBaebiī
Baebī
—
dativeBaebiō—
accusativeBaebium—
ablativeBaebiō—
vocativeBaebī—

Origins

Descendants
  • Ancient GreekΒαίβιος

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Baebius mean in Latin?
Baebius, a adjective, means “of or pertaining to the gens Baebia.”.
How do you pronounce Baebius?
In classical Latin, [ˈbae̯.bi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbɛː.bi.us].