adjectivefirst/second-declension adjective
autocratus
autocratus (feminine autocrata, neuter autocratum)
Classical[au̯ˈtɔ.kra.tʊs]Ecclesiastical[au̯ˈtɔː.kra.tus]
Meaning
- adjectiveself-blended
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | autocratus | autocrata | autocratum |
| genitive | autocratī | autocratae | autocratī |
| dative | autocratō | autocratae | autocratō |
| accusative | autocratum | autocratam | autocratum |
| ablative | autocratō | autocratā | autocratō |
| vocative | autocrate | autocrata | autocratum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | autocratī | autocratae | autocrata |
| genitive | autocratōrum | autocratārum | autocratōrum |
| dative | autocratīs | autocratīs | autocratīs |
| accusative | autocratōs | autocratās | autocrata |
| ablative | autocratīs | autocratīs | autocratīs |
| vocative | autocratī | autocratae | autocrata |
Origins
Borrowed from Ancient Greek αὐτόκρᾰτος (autókrătos), from κερᾰ́ννῡμῐ (kerắnnūmĭ, “to mix”). Not related to autocratōr.