noun · femininethird declension
authenticātiō
authenticātiō f (genitive authenticātiōnis)
Classical[au̯.tʰɛn.tɪˈkaː.ti.oː]Ecclesiastical[au̯.ten.tiˈkat.t͡si.o]
Meaning
- Medieval Latinauthentication
cuius vigore fuit facta est authenticatio
1609, Garzia Mastrillo, Decisiones Consistorii Sacrae Regiae Conscientiae Regni Siciliae, apud Nicolaum Misserinum, page 144:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | authenticātiō | authenticātiōnēs autenticātiōnēs |
| genitive | authenticātiōnis autenticātiōnis | authenticātiōnum autenticātiōnum |
| dative | authenticātiōnī autenticātiōnī | authenticātiōnibus autenticātiōnibus |
| accusative | authenticātiōnem autenticātiōnem | authenticātiōnēs autenticātiōnēs |
| ablative | authenticātiōne autenticātiōne | authenticātiōnibus autenticātiōnibus |
| vocative | authenticātiō | authenticātiōnēs autenticātiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin authenticātiō From authenticō + -tiō.