adjectivefirst/second-declension adjective
aulicus
aulicus (feminine aulica, neuter aulicum)
Classical[ˈau̯.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈaːu̯.li.kus]
Meaning
- adjectiveprincely (of a prince's court)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
homō aulaeaulicus -ī (m) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 4
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aulicus | aulica | aulicum |
| genitive | aulicī | aulicae | aulicī |
| dative | aulicō | aulicae | aulicō |
| accusative | aulicum | aulicam | aulicum |
| ablative | aulicō | aulicā | aulicō |
| vocative | aulice | aulica | aulicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aulicī | aulicae | aulica |
| genitive | aulicōrum | aulicārum | aulicōrum |
| dative | aulicīs | aulicīs | aulicīs |
| accusative | aulicōs | aulicās | aulica |
| ablative | aulicīs | aulicīs | aulicīs |
| vocative | aulicī | aulicae | aulica |
aulĭcus, a, um, adj., = αὐλικός [αὐλή],
I. of or belonging to a prince's court, princely:
apparatus, Suet. Dom. 4; luctatores, id. Ner. 45.—Hence subst.: aulĭci, ōrum, m., courtiers, Nep. Dat. 5, 2; Suet. Calig. 9.aulĭcus, a, um, adj., = αὐλικός [αὐλός],
I. of or pertaining to the pipe or flute:
suavitas, Mart. Cap. 9, p. 314.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aulicus ī, m
aula, a courtier.—Plur., N.
Origins
Descendants
- Catalanàulic
- Englishaulic
- Italianaulico
- Portugueseáulico
- Romanianaulic
- Spanisháulico
- Galicianáulico
- Hungarianaulikus
- Sicilianàulicu