noun · femininethird declension
augurātrīx
augurātrīx f (genitive augurātrīcis)
Classical[au̯.ɡʊˈraː.triːks]Ecclesiastical[au̯.ɡuˈraː.triks]
Meaning
- soothsayer, diviner (female)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | augurātrīx | augurātrīcēs |
| genitive | augurātrīcis | augurātrīcum |
| dative | augurātrīcī | augurātrīcibus |
| accusative | augurātrīcem | augurātrīcēs |
| ablative | augurātrīce | augurātrīcibus |
| vocative | augurātrīx | augurātrīcēs |
augŭrātrix, īcis, f. id.,
I. a female soothsayer or diviner (post-class.), Vulg. Isa. 57, 3 (as transl. of the Heb. ; but in Paul. ex Fest. p. 117, the correct reading is argutatrix; v. Müll. ad h. l.).
Origins
From augurō, augurātum (“to predict”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).