LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

attonitus

attonitus m (genitive attonitūs)
Classical[atˈtɔ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[atˈtɔː.ni.tus]

Meaning

  1. masculineexaltation, enthusiasm, excitement

Latīnē defined in Latin in our graded readers

tonitrū quasi percussus
attonitus -a -um — in Epistulae, ch. 17
stupēns, quasi fulmine tāctus
attonitus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 23

Declension

declension
formsingularplural
nominativeattonitusattonitūs
genitiveattonitūsattonituum
dativeattonituīattonitibus
accusativeattonitumattonitūs
ablativeattonitūattonitibus
vocativeattonitusattonitūs

attŏnĭtus (adt-), a, um, v. attono, P. a.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinattonitus

Proto-Indo-European *sten-? Proto-Indo-European *(s)tenh₂- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *(s)tonh₂éyeti Proto-Italic *tonaō Latin tono Latin attonō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin attonitus From attonō + -tus (forming action nouns).

Quick answers

What does attonitus mean in Latin?
attonitus, a noun, means “exaltation, enthusiasm, excitement”.
What is the genitive of attonitus?
The genitive singular is attonitūs. attonitus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce attonitus?
In classical Latin, [atˈtɔ.nɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈtɔː.ni.tus].
Where does attonitus come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin attonitus.