LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

attitulō

attitulō (present infinitive attitulāre, perfect active attitulāvī, supine attitulātum)
Classical[atˈtɪ.tʊ.ɫoː]Ecclesiastical[atˈtiː.tu.lo]

Meaning

  1. to name, entitle

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.attitulōattitulābamattitulābōattitulāvīattitulāveramattitulāverō
attitulārō
2nd sg.attitulāsattitulābāsattitulābisattitulāvistī
attitulāstī
attitulāverās
attitulārās
attitulāveris
3rd sg.attitulatattitulābatattitulābitattitulāvitattitulāverat
attitulārat
attitulāverit
attitulārit
1st pl.attitulāmusattitulābāmusattitulābimusattitulāvimusattitulāverāmusattitulāverimus
attitulārimus
2nd pl.attitulātisattitulābātisattitulābitisattitulāvistis
attitulāstis
attitulāverātis
attitulārātis
attitulāveritis
attitulāritis
3rd pl.attitulantattitulābantattitulābuntattitulāvērunt
attitulāvēre, attitulārunt
attitulāverant
attitulārant
attitulāverint
attitulārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.attitulemattitulāremattitulāverim
attitulārim
attitulāvissem
attitulāssem
2nd sg.attitulēsattitulārēsattitulāverīsattitulāvissēs
attitulāssēs
3rd sg.attituletattitulāretattitulāverit
attitulārit
attitulāvisset
attitulāsset
1st pl.attitulēmusattitulārēmusattitulāverīmus
attitulārīmus
attitulāvissēmus
attitulāssēmus
2nd pl.attitulētisattitulārētisattitulāverītis
attitulārītis
attitulāvissētis
attitulāssētis
3rd pl.attitulentattitulārentattitulāverint
attitulārint
attitulāvissent
attitulāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.attitulorattitulābarattitulābor
2nd sg.attitulāris
attitulāre
attitulābāris
attitulābāre
attitulāberis
attitulābere
3rd sg.attitulāturattitulābāturattitulābitur
1st pl.attitulāmurattitulābāmurattitulābimur
2nd pl.attitulāminīattitulābāminīattitulābiminī
3rd pl.attitulanturattitulābanturattitulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.attitulerattitulārer
2nd sg.attitulēris
attitulēre
attitulārēris
attitulārēre
3rd sg.attitulēturattitulārētur
1st pl.attitulēmurattitulārēmur
2nd pl.attitulēminīattitulārēminī
3rd pl.attitulenturattitulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.attitulāattitulāre
pres. 2nd pl.attitulāteattitulāminī
fut. 2nd sg.attitulātōattitulātor
fut. 3rd sg.attitulātōattitulātor
fut. 2nd pl.attitulātōte—
fut. 3rd pl.attitulantōattitulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveattitulāreattitulārī
perfect infinitiveattitulāvisse
attitulāsse
attitulātum esse
future infinitiveattitulātūrum esseattitulātum īrī
present participleattitulāns—
perfect participle—attitulātus
attitulāta, attitulātā, attitulātae, attitulātam, attitulātārum, attitulātās, attitulātī, attitulātōrum, attitulātōs
future participleattitulātūrus
attitulātūra, attitulātūrā, attitulātūrae, attitulātūram, attitulātūrārum, attitulātūrās, attitulātūre, attitulātūrī, attitulātūrīs, attitulātūrō, attitulātūrōrum, attitulātūrōs, attitulātūrum
attitulandus
attitulanda, attitulandā, attitulandae, attitulandam, attitulandārum, attitulandās, attitulande, attitulandīs, attitulandōrum, attitulandōs
gerundattitulandī, attitulandō, attitulandumsupineattitulātum, attitulātū

at-tĭtŭlo (adt-), āre, v. a.,
I. to name, entitle, Rufin. Orig.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinattitulō

Latin titulus Latin titulō Latin attitulō From ad- + titulō (“entitle”).

Quick answers

What does attitulō mean in Latin?
attitulō, a verb, means “to name, entitle”.
What are the principal parts of attitulō?
attitulō, attitulāre, attitulāvī, attitulātum (first conjugation).
How do you pronounce attitulō?
In classical Latin, [atˈtɪ.tʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈtiː.tu.lo].
Where does attitulō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin attitulō.